పిండి నేర్పిన గుణపాఠం

చాలా నెలలు నా దగ్గర గోధుమ పిండి నిల్వ ఉండేది కానీ దాన్ని ఎప్పుడు చూసినా "చపాతీలు అస్సలు చేసుకోను కాబట్టి ఇంత పిండిని నేనేమి చెయ్యాలి? మొత్తం వృధా కదా" అని విసుక్కునేవాడ్ని. కరోనా పుణ్యమాని ఎక్కువ బయటకి వెళ్లలేక ఉన్నదానితో సరిపెట్టుకొనే వింత పరిస్థితి ఏర్పడింది. ఇక చేసేది లేక హతవిధి అనుకుని చపాతీపిండి తీసి చెల్లాయిని అడిగి మొత్తానికి ఒక పూట ఫుడ్ కానిచ్ఛేసాను. ఎందుకో అది సులువు అనిపించి తర్వాత మేథీ పరాఠా, ఆలూ పరాఠా అని చకచకా వండుకోడంతో పిండి దాదాపు అయిపోవచ్చింది. "అరెరె 2కేజిల గోధుమపిండిని అవగొట్టడం నావల్ల కానే కాదు అనుకొన్నాను కానీ వారం తిరగకుండానే అయ్యిపోయిందే!", అని ఆశ్చర్యపోడం నా వంతు అయ్యింది. అప్పుడు, హఠాత్తుగా ఒక ఆలోచన నా మదిలో మెదిలింది.

"దేవుడు మనకి నిర్ణయించే ప్రణాళిక మనం ఈ జన్మలో చేయలేనంత కష్టంగా అనిపించవచ్చు. మన కర్మఫలం తరగని కొండలాగా భయపెట్టవచ్చు....మనం చేరుకోవాల్సిన లక్ష్యానికి ఎన్నో అడ్డంకులు ఎదురుపడవచ్చు. కానీ మన పని, లక్ష్యం, కర్మ.... మనం బద్ధకాన్ని వదిలిపెట్టి మొదలెడితే చాలు. విశ్వాసంతో ముందడుగు వేస్తే ఇవన్ని ఆనతి కాలంలోనే పూర్తిచేయ్యగలము. అది ఏదైనా కావొచ్చు.. అది సఫలం అవ్వడం తథ్యం." అని.

అహా! మనం అహంకారాన్ని పక్కనపెట్టి నేర్చుకోవాలే గాని పిండి కూడా మంచి గుణపాఠం అందించగలదు.

విశాఖపట్నంలో గాస్ లీకేజీ

విశాఖపట్నంలో గాస్ లీకేజీ వార్తా చాలా బాధపెట్టింది. కరోనా వైరస్ సాకుతో మార్చ్ నుండి మైంటెనెన్సు పనులు నిలిపివేశారుట. కొంతమంది స్వార్థం, ఉదాసీనత, అజాగ్రత్త వల్ల ఇంతమంది అమాయకులు బలికావడం చాలా విచారకరం. అభివృద్ధి అంటే కేవలం రియల్ ఎస్టేట్ మాత్రమే కాదు. సామాజ పురోగతికి నాణ్యత కల్గిన విద్య, వైద్యం, రక్షణ, పౌరసేవ ఇలాంటివి సూచికలు. ఇవి ఎంతమేరకు మెరుగుపడ్డాయి అన్నవి ఎప్పటికప్పుడు సరిచూసుకుంటూ ఉండాలి.

నా పీ.హెచ్ది.లో 'public protection and disaster relief' (PPMR, ప్రజా సంరక్షణ మరియు విపత్తు ఉపశమనం) సంబంధించి కొంత పనిచేయడం జరిగింది. ఒక విపత్తు జరిగినప్పుడు దానినుండి జనాలకి అత్యంత త్వరగా ఎలాగ సహాయచర్యలు తీసుకోవాలి?, అందులోంచి వారిని ఎంతత్వరగా బయటకి తీసుకురావాలి? ఈ విషయంలో 5జి కమ్యూనికేషన్స్ పాత్ర మీద నా పరిశోధన కొనసాగింది.

'చేతులు కాలాక ఆకులు పట్టుకున్నట్టు' లాగ మన ప్రభుత్వాలు పనిచేయడం చాలా దారుణం. మన యువతకి ఉపాధి కల్పించాలి అంటే పరిశ్రమలు చాలా అవసరం. కానీ ఒక పరిశ్రమని నెలకొల్పినప్పుడు భవిష్యత్తులో ఎలాంటి విపత్తులు జరుగవచ్చు అనేది ముందుగానే ఒక అంచనాకి వచ్చి అందుకు తగిన ముందస్తు చర్యలు చేపట్టాలి. దీన్నే మా పరిభాషలో forward error correction అంటారు. ఇలాంటి గంభీరమైన అంశాలు గురించి ఆలోచించడం మానేసి సులభమార్గాల్లో రాబడి పెంచుకోవాలని జనబాహుళ్యంలో పేరుకుపోయిన మద్యపాన బానిసత్వాన్ని సొమ్ము చేసుకోడం పైనా దృష్టి పెట్టడం చాలా ఖండించాల్సిన విషయం.

మన పిల్లలకి మనం అందించే నిధి కేవలం మన బ్యాంకు బాలన్స్, స్థిర ఆస్తి మాత్రమే కాదు... కాలుష్య రహితమైన పర్యావరణం కుడా.... వందే మాతరం

#VizagGasLeakage #Coronatimes #styrene #AndhraPradesh

భయం - ఆనందం (అమ్మ చెప్పిన మాట)

ఇది మా అమ్మగారు రాసారు. పేరు వెంకటలక్ష్మి. ఆవిడకి ఇప్పటి అంతర్జాలం పైన అంత అవగాహన లేకపోడంతో అవిడతరపున నేను దీన్ని మిత్రులందరికి పంచుతున్నాను.

"భయం, ఆనందం వీటిని అనుభవిస్తూనే మనిషి మనుగడ సాగిస్తాడు కానీ మనిషి వివేచించి భయాన్ని పారద్రోలి ఆనందాన్ని ఆస్వాదించాలి...దానికి కావలసింది కాస్త ఓర్పు..నేర్పు..

పొత్తిళ్ళలో పసిపిల్లాడు పక్కకు తిరగాలంటే భయపడతాడు కొన్ని రోజులకి పక్కకు వత్తిగిలి ఆనందంగా నిద్రపోతాడు. అప్పుడు తల్లికి భయం మెుదలవుతుంది పడినపిల్లాడిని హత్తుకోని ఆనందిస్తుంది.

అడుగులు వేసేటప్పుడు అమ్మ చేయి వదలడానికి భయపడతాడు మరికొన్ని రోజులకి ఆనందంతో పరుగులు పెడతాడు. అప్పుడు వాడికి అంతా ఆనందంగా వుంటుంది.

తరువాత అమ్మని వదలి స్కూలికి వెళ్ళాలి అంటే భయం. అక్కడ నేర్చుకొన్నవి అమ్మ మెచ్చుకొంటొంటే ఆనందంతో స్కూలికి పరుగులు తీస్తాడు.

అలాగ చదువు ముగిసి ఉద్యోగానికి వెళ్ళాలంటే భయం ఈ ఉద్యోగం ఏమిటిరా బాబు అని... బాస్ అంటే భయం..ఉద్యోగం నిలుపుకోగలనో లేనో అనే భయం...నెలాకరున తోలిజీతం తీసుకొనేసరికి దేశాన్ని గెలిచినంత ఆనందం...పర్మినెంటు అయ్యిందంటే అనంతమైన ఆనందం.

తరువాత వివాహం అంటే భయం జీవిత భాగస్వామి ఎటువంటి వాళ్ళోస్తారోనని...ఇంక అత్తంటే భయం (భారం).... ఆడపడుచంటే భయం....ఇంక భార్యా భర్తల మధ్య ఒకరంటే ఒకరికి భయం...కోడలంటే అత్తకు భయం ఎందుకు. ఈ భయాలు అని ఆలోచిస్తే మనం కుాడా అమ్మ, నాన్న, అక్క, చెల్లి, అన్న, తమ్ముడు అంటూ వచ్చినవాళ్ళమేగా... అందరూ మనవాళ్ళనుకోని కొంచం ఓర్పు, నేర్పుతో ఉంటూ కొత్తదంపతులు కలిసేలాగ రెండుకుటుంబాలు కలిసి మెలిసి మనగలిగిననాడు అందరికీ ఆనందమేగా...

కుటుంబాలు బాగుంటే ఊరు బాగుంటుంది...ఊరుబాగుంటే రాష్ట్రం...దాన్నిబట్టి దేశం..మోత్తం ప్రపంచమే బాగుంటుంది. దానికి కావలసింది ఓర్పు, సహనం, త్యాగం (ఈరోజు ఈకరోనా రానే రాదుగా)

"కలసి వుంటే కలదు సుఖం"

మనవలు వాళ్ళ ఆటపాటలతో ముసలితనం వచ్చేస్తుంది. వృద్ధాప్యం వచ్చాక మరణభయం...మనం ఎక్కడ నుంచి వచ్చాము? భగవంతుని దగ్గర నుంచే కదా అని ఒక్క క్షణం ఆలోచించామంటే...మనం వచ్చిన చోటుకే కదా వెళ్ళేది (భగవంతుని దగ్గరికి) అనుకొని...ఒక ఆడపిల్ల పుట్టింటికి ఎంత ఆనందంగా వెడుతుందో అంతే ఆనందంగా పుట్టినచోటుకే వెడుతున్నామనుకొంటే అంతా ఆనందమేగా (ఆడపిల్ల అత్తారింటిలో స్వతంత్రంగా వుండలేదు పుట్టింట్లో స్వతంత్రంగా వుంటుంది). మనము మన మరణ సమయంలో భగవంతుని దగ్గరకి వెడుతున్నామని ఆయన తలపులతో ఆనందంగా ప్రాణం వదిలిన నాడు మనకి మోక్షానందమే కదా."

(6/4/2020, అమ్మ)

మంచి-చెడు

ఈ సమాజంలో చెడ్డవాళ్ళ పట్ల జాలి ఉన్నంతగా మంచివాళ్ళ పైన మమకారం ఉండదు ఎందుకో...చెడ్డవాళ్ళ నూరుతప్పులను "వాడంతే" అని సహిస్తుంది కాని మంచివాళ్ళు ఒక్క తప్పటడుగు వేస్తే చాలు భూతద్దం పెట్టి మరీ చూపిస్తుంది...

తనకి ఉన్న శక్తి, కాలం, అధికారం, అందం, డబ్బు ఇవన్ని చేజారిపోయిన తర్వాత మేలుకొలుపు వస్తే అది నిజమైన మార్పు ఎలా అవుతుంది... "వృద్ధనారీ పతివ్రతా" అన్న సామెత చందంగా గత్యంతరం లేకమారినట్టు అవుతుంది గాని... ఒకవేళ వాళ్ళకి పూర్వ స్థితి కల్పిస్తే ఇప్పటిలాగనే బుద్ధిగా ఉంటారా? లేక పాతబాట పడతారా? అన్నది కూడా చూడాలి...అప్పుడే ఆ మార్పులో నిజాయితి బయటపడుతుంది..

పుట్టినప్పుడు అందరు మంచివాళ్ళే. అవకాశాలు అన్నీ ఉన్నప్పుడు కూడా చెడుకి ఆకర్షితుడనివాడు గొప్ప. ఒకటి రెండు తప్పులు జరిగినా అవి సరిదిద్దుకుని తనలోని మంచికి మెరుగులు దిద్దేవాడు గొప్ప.

"మంచితోలు" కప్పుకొని అవకాశనికి తగ్గట్టుగా చిలకపలుకులు వల్లించే వారి మాటలెపుడూ తియ్యగానే ఉంటాయి... ఉన్నది ఉన్నట్టు, జరిగింది జరిగినట్టు చెప్పేవాళ్ళ మాటలు నిష్టూరంగా అనిపిస్తాయి...

మూసపోతకి భిన్నంగా ఉన్నతంగా ఉంటే సమాజం భరించలేదు.

అన్ని విధాలా ఉన్నతంగా ఉన్నప్పటికీ అణిగి అణకువతో ఉండడం అవకాశాలు వచ్చినప్పటికి చెక్కు చెదరని స్ధైర్యంతో దేనికి ఆకర్షితుడు కాకపోవడం ఎట్టిపరిస్తితిలోను ధర్మ మార్గాన్ని వదలక పోవడం గొప్ప. తెలియక తప్పులు చేసినా సరిదిద్దుకుని మంచికి మెరుగులు దిద్దుకునే వాడు గొప్పవాడు.

ఇటువంటి వారు లౌకిక జీవితంలో ఓడినట్లు కనిపిస్తారు. కానీ వారి వెనుక రక్షణకవచంలా భగవంతుడుంటాడని తెలుసుకోరు ధర్మోరక్షతి రక్షితః

ఏం తెలుసు?

వాసనలేని పూలకేం తెలుసు
వసంతకోకిల రాగాలాపనలు

ఆర్ద్రత లేని మనసు చూడగలదా
మాటరాని కంటిచూపుల గురి

వెలుగు చుడని కళ్ళకి
మిణుగురు పురుగుల చావు
బోధపడుతుందా?

దయలేని సంఘానికి
మంచితనమంటే తెలుసా?

కౄరత్వపు కారుచీకట్లు
కమ్మిన మనిషికి
కరోనా వచ్చినప్పుడైనా
జ్ఞానోదయం కల్గునా?

(02/05/2020)

బాలనాగమ్మ (1942 చిత్రం) చూసినప్పడు అనుభూతి

ఈ సినిమా కోసం చాలా యేళ్ళు ఎదురుచుశాను. ఇంతచక్కగా తీసిన చిత్రం అనుకోలేదు. దీని ముందు తర్వాత 1959లో తీసిన బాలనాగమ్మ చిత్రం ఏమాత్రం పోటికి రాలేదు. కాంచనమాల, గోవిందరాజులు, మాస్టర్ విశ్వం చాలా బాగా నటించారు. లేదు లేదు వాళ్ళ పాత్రలకి జీవంపోశారు. ఇప్పటివరకు గోవిందరాజులుని సౌమ్యపాత్రలలోనే చూసాను. అతనిలో అంత టాలెంట్ ఉందనుకోలేదు. అతని రూపు, నవ్వు చూసి అక్కడక్కడా నాకే భయంవేసింది. ఇక బలవర్ధిరాజు పాత్రలో చాలా ఆకట్టుకున్నాడు మాస్టర్ విశ్వం. ఎందుకో ఆ కుర్రాడు తర్వాత పెద్దగా సినిమాలు చేయలేదు. మాష్టర్ విశ్వం నటన బాగా నచ్చి అతని మీద ఒక వికిపీడియా ఆర్టికల్ కూడా క్రియేట్ చేసాను (https://en.wikipedia.org/wiki/Master_Viswam).
అందుకే జెమినీ స్టూడియో వాళ్లకి ఇదే మొట్టమొదటి బ్లాక్ బస్టర్ హిట్ చిత్రం అయ్యింది. సుమారు 7-8 నిమిషాలు కట్ అయ్యింది అనుకుంటా.చాకలి తిప్పడు-పులిరాజు ఉదంతం చూడలేకపోయాను. విశ్వంలో ఎన్నెన్నో వింతలు. అన్నిటిని మనం చూడలేము. కొన్ని మన ఇమాజినేషన్‌కి వదిలేయాల్సిందే.
ఇంకా చెప్పాలంటే, సంగీత దర్శకత్వం కూడా చాలాబాగుంది. మాయల మరాఠి నాగమ్మ అపహరణకి జనంగదొర వేషం కట్టేటప్పుదు ఉన్న నేపథ్య వీణనాదం ఎంత బాగుందో. ఈ సినిమా రేలంగి కూడా ఉన్నాడు. రాణి సంగు పాత్రలో పుష్పవల్లి నటన కూడా బాగుంది (ఆమె మాజీ హీరోయిన్ రేఖ తల్లి). టెక్నాలజీ పెద్దగాలేనప్పటికీ అలనాటి నటుల గాత్రం, నటనని హృదయపూర్వకంగా మెచ్చుకోవాలి. పాత సినిమాని బాగుచేసినవారికి, యూట్యూబ్‌లో అప్లోడ్ చేసినవారికి ధన్యవాదాలు చెప్పకతప్పదు.

ఓయ్ గోరువంక

ఓయ్ గోరువంకా
ఉలుకూ పలుకూ లేకుండా
ఏమిటా మౌనం..

నిద్రలోకి జారుకొమ్మని
సైగచేస్తున్నావా ఏంటి..

ఇంతకు మునుపే కదా
సుప్రభాత కుహుకుహులతో
గాఢనిద్రలోంచి మేలుకొలిపావు

అలుపులేని కిలకిలలతో
ఏన్నో ఊసులు చెప్పేసి
ఒక్క ఉదుటున ఎగిరిపోతే
పట్టుకోలేననుకుంటున్నావా

నా మనసే చిలకలా మారి
నీతో పాటు ఎగురుతోంది
వెన్నెలే నీ విలాసమైతే
చంద్రయానానికి సిద్ధం కానా?

విలాసం=చిరునామా, address

(పరి 21/04/2016)