సర్వప్రాణులయందు ఆత్మ ఇమిడియున్నది అన్నది పరమసత్యం. ఈ దేహం అశాశ్వతమైనది. కాని నా ఈ దేహంలో ఎక్కడో మారుమూలన మహోన్నత దివ్యత్వం దాగి ఉన్నది. పరబ్రహ్మమునకు అభేదం అయినట్టీ ఈ దివ్యత్వమును నేను అనుభవపూర్వకముగా తెలుసుకోగలిగినప్పుడు నాదేహం నశిస్తుంది. కాని...
అప్పుడు మిగిలియున్న ఆ దివ్యత్వపుస్థితిని గూర్చి ఒక్కసారి అలోచన చేసిన, అదే మిగులుతోంది తప్ప నేను అన్నదానికి అస్థిత్వమే లేకుండా పోతోంది. అసలు నేను లేను అంతా అదే ఆ దివ్యత్వమే.
అహా మాయ ఎంత కపటమైనది. ఏ వికారంలేని ఆ ఆత్మకు "అహం" అనే ఆకారాన్నిజోడించి కల్పనతో కూడిన భవసాగరమందు యదార్థముగా అది విలపించునట్లు చేస్తున్నది.
నీవు లేదు నేను లేదు. అంతా ఒక్కటే దివ్యత్వం అదే ఆత్మ. అది ఎన్నిగా కనిపించినా అది ఏకమే. "సత్యమద్వైతం" అన్నది పరమసత్యం.
(Spring 2004)
